Bloguma yeni bir misafirim geldi, hoşgeldi sefa geldi :) Kendisini ve blogunu anlattığı güzel fotoğraflarla süslü yazısını sizlerle paylaşarak, sizin de tanısmanıza vesile olayım.
Ayrıca siz de misafirim olmak isterseniz detaylar burada mevcut.
Bugün yeni katıldığım blog dünyasında gezerken sizin misafir blogculuk
yazınıza rastgeldim. Üzerinden yıllar geçmiş, belki de artık yapılmıyor ama
gene de şansımı denemek istedim. Böylece hem ben de yeni geldiğim bu
dünyada sesimi duyurma, "ben buradayım" deme fırsatı bulurum hem de
insanlar belki benim motiflerimden kendilerine yeni şeyler uydururlar diye
düşündüm.
Adım Sevim. Bir ev hanımıyım. Kızım bir kaç sene evvel 1 Kadın 1 Erkek
dizisinde bir battaniye beğendi. Battaniyeye bakınca kızımın öve öve
bitiremediği motifin bizim bir zamanlar her köşeye bir tane attığımız
motifler olduğunu gördüm ve kızıma battaniye örmeye karar verdim.
Tabi ki de bu işi kızım için rengarenk yünler alarak da yapabilirdim.
Belki öyle daha renkli bile olurdu. Ama ben eskiciyim işte. Ev hanımlığı,
eskiyeni değerlendirme, hiç bir şeyi ziyan etmeme ruhumda var benim :) Ben
de evde kullanılmayan yünleri buldum, kullanılmayan kazakları söktüm, yarım
kalmış ve belli ki bir daha hiç tamamlanmayacak işleri bozdum ve kızıma
battaniyeyi ördüm.
Ev hanımlığı, annelik bana göre çok kutsal. Ama hafif de nankör sanki.
Altlarını aldığım, beslediğim, her sıkıntımda koşup onlara sarıldığım
yavrularım bütün gençlik yıllarım boyunca tek ilgi odağımdı. Yıllar geçip
büyüdüklerine şahit olmak beni yıkıma uğrattı. Ne vardı sanki onlar hep
çocuk kalsalar, şuralarda koşuştursalar... Ben de hep onların başında
kalabilsem...
Ama yaşam bir devir daim. Şimdi zaman onların büyüme, eş olma, anne-baba
olma zamanları! Bizlerse yavaş yavaş sahnenin köşesine çekiliyoruz, başrolü
kendi yetiştirdiğimiz biricik oyuncularımıza devrederek. İtiraf etmeliyim
ki bu süreç beni biraz üzdü. Belki biraz depresyona sürükledi. Ama sonra bu
meşgaleyle kendime geldim, hayata yeniden bağlandım. Belki başkaları da
görüp bağlanır diye umuyorum şimdi. Bunları da sizin sayfanızda paylaşmak,
daha fazla kişiye sesimi duyurmak istedim.
Hepiniz mutlu kalın!
seviminisleri.blogspot.com
yazınıza rastgeldim. Üzerinden yıllar geçmiş, belki de artık yapılmıyor ama
gene de şansımı denemek istedim. Böylece hem ben de yeni geldiğim bu
dünyada sesimi duyurma, "ben buradayım" deme fırsatı bulurum hem de
insanlar belki benim motiflerimden kendilerine yeni şeyler uydururlar diye
düşündüm.
Adım Sevim. Bir ev hanımıyım. Kızım bir kaç sene evvel 1 Kadın 1 Erkek
dizisinde bir battaniye beğendi. Battaniyeye bakınca kızımın öve öve
bitiremediği motifin bizim bir zamanlar her köşeye bir tane attığımız
motifler olduğunu gördüm ve kızıma battaniye örmeye karar verdim.
Tabi ki de bu işi kızım için rengarenk yünler alarak da yapabilirdim.
Belki öyle daha renkli bile olurdu. Ama ben eskiciyim işte. Ev hanımlığı,
eskiyeni değerlendirme, hiç bir şeyi ziyan etmeme ruhumda var benim :) Ben
de evde kullanılmayan yünleri buldum, kullanılmayan kazakları söktüm, yarım
kalmış ve belli ki bir daha hiç tamamlanmayacak işleri bozdum ve kızıma
battaniyeyi ördüm.
Ev hanımlığı, annelik bana göre çok kutsal. Ama hafif de nankör sanki.
Altlarını aldığım, beslediğim, her sıkıntımda koşup onlara sarıldığım
yavrularım bütün gençlik yıllarım boyunca tek ilgi odağımdı. Yıllar geçip
büyüdüklerine şahit olmak beni yıkıma uğrattı. Ne vardı sanki onlar hep
çocuk kalsalar, şuralarda koşuştursalar... Ben de hep onların başında
kalabilsem...
Ama yaşam bir devir daim. Şimdi zaman onların büyüme, eş olma, anne-baba
olma zamanları! Bizlerse yavaş yavaş sahnenin köşesine çekiliyoruz, başrolü
kendi yetiştirdiğimiz biricik oyuncularımıza devrederek. İtiraf etmeliyim
ki bu süreç beni biraz üzdü. Belki biraz depresyona sürükledi. Ama sonra bu
meşgaleyle kendime geldim, hayata yeniden bağlandım. Belki başkaları da
görüp bağlanır diye umuyorum şimdi. Bunları da sizin sayfanızda paylaşmak,
daha fazla kişiye sesimi duyurmak istedim.
Hepiniz mutlu kalın!
seviminisleri.blogspot.com
Yorumlar
Yorum Gönder